حرفای تکراری

سلام

حرفی ندارم؛ به جاش

غم آنقَدَر دارم که میخواهم تمام ِ فصل ها را

بر سفره ی رنگین ِ خود بنشانمت، بنشین غمی نیست ...

(محمد علی بهمنی)

.

این ترانه

تقدیم به دوست و برادر ِ عزیزم؛ رضا رحمانی قلب

امیدوارم دوستی و برادریمون همیشه موندنی باشه...

.

چایــقهوه


روزگار؛ مثل ِ یه چای ِ پُر شکر ... تلخه اما ظاهرا شیرین شده !

من یه قندم ته ِ این لیوان ِ چای ... که همه عمرشو ته نشین شده !
.

ارزشی ندارم و کمتر کسی ... واسه ی بودنم ارزش قائله

من یه بُمبم؛ ساخته ی دست ِ خودم ! ... انفجارم ولی رو به داخله !!
.

مثل ِ یه فرمانده ی پُر از شکست ... فکر ِ برگشتن به سمت ِ خونه ام!

هیچ مدالی روی سینَه م نیس، ولی ... افتخارم اینه که دیوونه ام ...!
.
.

فنجونای قهوه ی بی شکر و ... منی که باید از این تلخی درآم !

اینقَدَردنیا به کامم تلخه که ... قهوه حکم ِ عسلُ داره برام !!
.

من پُر از شب های تاریکم و تو ... میتونی خالق ِ فانوسم بشی ...

کوچیکم؛ یک صد هزارم از جهان ! ... ولی تو میتونی معکوسم بشی !
.

من دلم نمیسوزه واسه خودم ... که دارم سر میرم از بی هدفی !

من دلم واسه تویی میسوزه که ... با یه دیوونه مث ِ من طرفی ...!!

 

همین.

فعلا...

/ 4 نظر / 28 بازدید
سروش محمدی

سلام ترانه خیلی زیبایی از شما خواندم. دست مریزاد[گل] شما هم دعوتید به خوانش نقد ترانه من برای تبادل لینک هم خبرم کنید منتظرم[گل]

احسان

سلام فقط اومدم بگم خیلی مرسی ♥

reza rahmani

قربون مرلمت برادر بووووس